Obiekt nie jest ekspresją. Obiekt jest zapisem.
Nie to, co obiekt znaczy, lecz czym jest.
Obiekt nie funkcjonuje samodzielnie. Jego status ujawnia się poprzez relacje.
Pojedynczy obiekt nie jest wystarczający.
Praca konstytuuje się poprzez multiplikację.
Instalacja nie jest formatem. Wynika z konstrukcji pracy.
Powtórzenie zastępuje przedstawienie.
Serialność zastępuje syntezę.
Praca budowana jest poprzez proces, nie gest.
Pamięć funkcjonuje jako magazyn, nie narracja.
Czas obecny jest w pracy jako zapis, nie obraz.
Praca pozostaje częściowa. Domknięcie nie jest jej celem.